คือ การสอบที่โหดร้ายและทำร้ายจิตใจมาก...
ไม่ช่ายยย...
~~~ แต่ตอนเตรียมตัวสอบก็รู้สึกอย่างนั้นจริงๆน้า... -.-" ~~~
เข้าเรื่องดีกว่า
ความเป็นจริงคือ การสอบเพื่อวัดว่ามีคุณสมบัติพอที่จะเป็นนักศึกษาในระดับปริญญาเอกหรือไม่
แล้วผมได้อะไรจากการสอบครั้งนี้หล่ะ (คนอื่นได้อะไรไปบ้าง ผมไม่ทราบ และอาจจะแตกต่างไปจากของผม) ที่แน่ๆคือสิ่งที่เรียกว่า "กระบวนการคิด" ซึ่งเจ้ากระบวนการคิดเนี่ยแหละที่สำคัญต่องานวิจัย ต้องมีระบบ มีการอ้างอิงถึงแหล่งที่มา และเมื่อเลือกที่จะไม่เชื่อในงานวิจัยของใครแล้วจะต้องมีเหตุผลที่มีน้ำหนักพอที่จะนำไปสู่การหักล้างขอพิสูจน์นั้นๆได้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะต้องขึ้นกับหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ การเชื่อมโยงของความสัมพันธ์ รวมถึงช่องว่างของงานวิจัยที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งนักวิทยาศาสตร์จะต้องมองให้ออกและเข้าใจมันให้ได้
ถ้าใครได้มีโอกาสอ่านบทความนี้แล้วเกิดหมดกำลังใจหรือท้อแท้ ผมคิดว่าเอาเวลาที่ไปนั่งกลุ้มใจไปอ่านหนังสือหรือตกตะกอนความคิดดีกว่านะครับ ^^
อ่านหนังสือมาตั้งนานเพื่อมาสอบครั้งเดียวกับอาจารย์ 5 คน เวลาผ่านไปประมาณเกือบ 3 ชั่วโมง ทำไมพอผมสอบผ่านแล้ว ผมไม่ค่อยรู้สึกดีใจเลย...แปลกจัง?
สอบผ่านแล้วจ้า 18-09-2009 ^^ ขอขอบคุณให้กับความอดทนของตัวเองที่ไม่ท้อแท้และล้มเลิกไปเสียก่อน
ยินดีต้อนรับสู่ Blog ของคนที่ไม่ค่อยมีเวลาจ้าาา... แต่ก็มีความสุขน่ะจะบอกให้ อิอิ \(^-^)/
วันเสาร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552
วันเสาร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2552
อยากช่วยคนอื่นจัง...
ทำไมเวลาเห็นคนป่วยแล้วมันถึงรู้สึกปวดใจจังที่ไม่สามารถช่วยพวกเขาได้ (หรือว่าเริ่มจะเป็นคนดีขึ้นมาแล้วหว่า) รู้สึกแย่จังรู้งี้ตั้งใจเรียนแล้วไปเป็นหมอดีกว่า แต่ก็ชอบวิทยาศาสตร์ด้วยน้า...
วันนี้รู้สึกแย่จังที่ช่วยใครก็ไม่ได้...เหมือนตัวเองไร้ค่าจังเลยว้อย
อยากให้โลกนี้ไม่มีสภาวะผิดปกติ หรือ อาการป่วยต่างๆจังเลย ยอมตกงานก็ได้เว้ย แต่ขอให้โลกมีความสุขก็พอ...
สู้ๆ Fighting
ตั้งใจสอบ QE ให้ผ่านแล้วไปวิจัย Probiotics ต่อดีกว่า...เผื่อจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง
วันนี้รู้สึกแย่จังที่ช่วยใครก็ไม่ได้...เหมือนตัวเองไร้ค่าจังเลยว้อย
อยากให้โลกนี้ไม่มีสภาวะผิดปกติ หรือ อาการป่วยต่างๆจังเลย ยอมตกงานก็ได้เว้ย แต่ขอให้โลกมีความสุขก็พอ...
สู้ๆ Fighting
ตั้งใจสอบ QE ให้ผ่านแล้วไปวิจัย Probiotics ต่อดีกว่า...เผื่อจะมีประโยชน์กับคนอื่นบ้าง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)