เรื่องราวแห่งความตื่นเต้นจึงได้เริ่มต้นขึ้น...
ใครจะเข้าเว็บอะไรหรือได้อะไรมาที่เราไม่รู้จัก ก็อย่าไปคลิกมันเลยครับ ไม่งั้นอาจเจอเว็บ Y ได้ กร๊ากๆ ผมรอด 555 ^^
มีปีศาจตนหนึ่งที่อิจฉาเวลามนุษย์มีความสุข จึงหาทางที่จะเอาความสุขของมนุษย์นั้นไปซ่อน แต่ปีศาจตนนั้นไม่รู้ว่าจะเอาไปซ่อนไว้ที่ไหนดี จึงปรึกษากับเพื่อนๆปีศาจด้วยกันว่าควรทำอย่างไร เพื่อนๆปีศาจก็มีความคิดเห็นต่างๆกันออกไป
บ้างก็ตอบว่าภูเขา...
บ้างก็ตอบว่าทะเล...
บ้างก็ตอบว่าป่าไม้...
ซึ่งทำให้ปีศาจที่ริษยาความสุขของมนุษย์นั่นไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าควรเลือกที่ใด เพราะคิดว่าสถานที่ต่างๆ เมื่อมนุษย์ไปเที่ยวก็อาจเจอความสุขที่ซ่อนไว้ได้อย่างง่ายดาย จึงได้ไปปรึกษากับราชาปีศาจว่าควรทำอย่างไร
ราชาปีศาจก็บอกว่า...
"เจ้าก็เอาความสุขของมนุษย์ไปซ่อนไว้ในใจของพวกเขาสิ เพราะมนุษย์ส่วนใหญ่มักมองไม่เห็นจิตใจของตัวเอง จึงไม่น่าแปลกใจที่พวกเขามักไม่มีความสุขเพราะมัวแต่ไปหาความสุขนอกตัว พวกเขามักมองออกไปไกลเกินไป โดยที่ลืมมองดูตัวเอง พวกเขาเหล่านั้นบางคนแม้สิ้นอายุขัยไปแล้วก็ยังหาความสุขที่แท้จริงไม่ได้ ซึ่งเพราะเขาไม่เคยมองหาความสุขในตัวเองเลย เขาจึงเกิดการอิจฉาริษยา อยากมีอยากได้เหมือนคนอื่น สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่จะนำมาซึ่งความหายนะ เกิดการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น จ้องที่จะฆ่าและทำลายกัน สุดท้ายมนุษย์ที่น่าสงสารก็จะไม่มีวันที่จะหาความสุขเจอ"
เมื่อปีศาจตนนั่นได้ฟังจากราชาปีศาจแล้วจึงเข้าใจว่า "จิตใจของมนุษย์เป็นที่ที่ดีที่สุดในการที่จะเอาความสุขไปซ่อนไว้นั่นเอง"
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...(เติมกันเอาเอง ^^)
