ถ้าคำว่าซื่อคือซื่อสัตย์
ถ้าคำว่าแสร้งคือแสร้งแกล้งทำ
สิ่งที่เหมือนคือจิตใจ เพราะมาจากจิตใจกันทั้งนั้น
สิ่งที่ต่างก็คงเป็นจิตใจ เพราะจิตใจคงรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
ภายนอกของคนที่ใสซื่อ
ภายนอกของคนที่เสแสร้ง
แท้จริงแล้วไม่ต่างกัน
แต่ภายในของพวกเขา
อาจแตกต่างจนยากแก่การหยั่งถึง
ถ้าอยากมองจิตใจของพวกเขา ก็คงมองยากดั่งก้นทะเลลึก แต่สิ่งหนึ่งที่มองเห็นได้ชัด คือจิตใจของตน
มองใจตนไปทำไม
อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่า
ใจนึกคิดอะไร ถ้ามีสติรับรู้ ก็จะทำให้ไม่ประมาท
ถ้าใจตนใฝ่ในทางร้าย สติจะค่อยเตือนให้หันกลับสู่ทางที่ถูกต้อง
ถ้าใจตนโหยหาในความสุข สติจะค่อยเตือนให้ไม่ยึดติดกับความสุขนั้น
ถ้าเราสนใจแต่ความแตกต่างของคนอื่น เราจะมองไม่เห็นตัวเรา
ถ้าเราสนใจแต่จิตใจของคนอื่น เราจะไม่รับรู้จิตใจเรา
สุดท้ายสิ่งที่แตกต่างก็คือจิตใจที่เจือไปด้วยความมืดบอดที่ค่อยบดบังไม่ให้มองเห็นความจริงของตัวเรากระมัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น