ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะได้มีโอกาสสูดอากาศหายใจอีกนานเท่าไหร่ แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าคงอีกไม่นาน ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงกลับคืนสู่ธรรมชาติ
อากาศที่ผมได้ใช้ไป ก็จะคืนกลับสู่ผืนแผ่นฟ้าอันกว้างใหญ่
ร่างกายก็คงถึงเวลาที่จะเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้อีกครั้ง
สมัยก่อนทุกครั้งเวลาก่อนนอน หลังจากสวดมนต์เสร็จ ผมจะขอว่า "ขอให้โลกนี้สงบสุข"
แต่ปัจจุบันผมเลิกขอสิ่งนั้นไปนานแล้ว เพราะคำขอของผมมันกำลังเป็นจริง
ใช่ มันเป็นจริงแล้ว
เพราะโลกของผมกำลังจะสงบลง
ผมเปลี่ยนจากคำขอเป็นคำขอบคุณ
ขอบคุณที่ืทำให้ผมได้มีโอกาสตื่นขึ้นมาดูโลกใบนี้อีกครั้ง
ขอบคุณสำหรับของขวัญที่ให้ผมได้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
ขอบคุณที่ทำให้ผมได้เห็นธรรมชาติที่หลายหลาย วิถีแห่งชีวิต เวลา โชคชะตา ความหวัง ความสุข ความห่วงใย และความรัก
ดังนั้นผมไม่เคยเสียดายเลยที่ยังตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะต้องเจออุปสรรคและความทุกข์มากมายเพียงใด เพราะอย่างน้อยยามผมตื่น ผมก็จะเห็นของขวัญจากธรรมชาติทุกครั้งไป
~ Note ~
ทำไมเขียนๆอยู่แล้วมันดันนึกถึงคำว่า มรณสติ กับเพลง Still Water ของ Maksim ฟ่ะ ???
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น