เราไม่รู้จริงๆว่าเธอคิดยังไงกับเรา แต่เท่าที่เราสัมผัสได้เราว่าเธอไม่ได้สนใจเรา เราคงจะเลิกพยายามแล้ว เราปวดใจเหลือเกินเวลาเจอคำตอบที่ว่างเปล่า เราจะไม่ถามอะไรอีกแล้วเพราะสุดท้ายเราก็ไม่ได้คำตอบอะไรอยู่ดี เวลาคนเค้าปฏิเสธทางอ้อมแบบรักษาน้ำใจ เค้าก็อยู่นิ่งๆกัน ซึ่งเราเข้าใจดีเลย ถ้าเรายังเป็นยังงี้ต่อไป ซักวันเธอคงรำคาญเราแน่ๆ หรือว่าตอนนี้เธอรำคาญเราไปแล้วน่ะ เรายังสงสัยเลย แต่ไม่ว่าอะไรก็ตาม เราจะหยุดแล้ว เราจะหยุดทุกอย่าง เพราะเราทำอะไรไปมันก็คงไร้ความหมาย ขอบคุณน่ะที่อย่างน้อยเราได้เจอเธอ แม้เพียงแค่ครั้งเดียวก็ตาม ใช่ครั้งนั้นครั้งเดียวความรู้สึกเราก็เปลี่ยนไป… สุดท้าย เราขอให้เธอเข้มแข็งน่ะแม้หนทางมันจะยากลำบาก แต่เราเชื่อว่าเธอผ่านมันไปได้อยู่แล้ว เพราะอะไรเหรอ เพราะเธอทำให้คนอย่างเราชอบเธอได้ไง แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่เราจะเชื่ออย่างนั้น ขอบคุณจริงๆที่เราได้มีโอกาสเจอเธอ วันที่ 4 เมษายน 2013 ขอบคุณที่ทำให้เรามีความสุขทุกครั้งที่มองโทรศัพท์ที่อเมริกา ขอบคุณที่ทำให้เราอยากเล่นไลน์ ขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกอยากลูบหัวเธอ ขอบคุณที่ทำให้เราอยากเป็นกำลังใจให้เธอ ขอบคุณที่ทำให้ความรู้สึกที่หายไปกลับมาอีกครั้ง…
You are my precious memory and you are my happiness…for eternity
Thank you for everything…Farewell…
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น