วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557
เกิด แก่ เจ็บ ตาย
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ทำให้ผมได้ตระหนักถึงคำเหล่านี้อีกครั้ง ความเจ็บป่วยเป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถหนีมันพ้นได้ คนหลายคนอาจไม่ชอบมัน แต่ในมุมมองของผม ผมกลับมองว่าเป็นโอกาสอันดีที่เราจะได้ให้เวลากับตัวเอง
ยามที่เจ็บป่วยเราจะรู้สึกทรมานมาก แต่ในอีกมุมหนึ่ง ถ้าเรามีสติ เราจะสามารถรับรู้ได้ว่านี่คือความทุกข์ ในหลักไตรลักษณ์ มีคำว่าทุกขัง ความเจ็บป่วยจึงเป็นโอกาสอันดีที่เราสามารถใช้เพื่อซึมซับหลักธรรมได้ ในหลักไตรลักษณ์ยังมีอีกสองคำคือ อนิจจังและอนัตตาหรือความไม่เที่ยงและความไม่มีตัวตน ความเจ็บป่วยก็เช่นกัน สุดท้ายแล้วมันก็หายเจ็บได้ บางครั้งความเจ็บป่วยก็อาจนำมาซึ่งชีวิต แต่ผมก็ยังมองว่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร เพราะชีวิตเรามันไม่เที่ยง มีเกิดก็มีดับ เราไม่สามารถกำหนดวันตายที่แน่นอนได้ ถ้าเรารู้จักมรณสติ เราจะไม่กลัวตาย ความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวจริงๆสำหรับผมแล้ว ผมว่ามันคือการตายไปโดยที่เรายังไม่ได้ทำความดีหรือทำประโยชน์ให้ผู้อื่นเสียมากกว่า
คนบางคนลุ่มหลงอำนาจ เกียรติยศ ชื่อเสียง เงินทอง ยอมทำทุกอย่างเพื่อสิ่งเหล่านี้โดยไม่สนว่าถูกหรือผิด ผมอดคิดไม่ได้ว่าเวลาคนเหล่านี้เจ็บป่วย พวกเขายังต้องการสิ่งนอกกายเหล่านั้นอยู่อีกหรือไม่ ผมเชื่อว่าถ้าเราทำแต่ความดี สิ่งเหล่านั้นจะมาหาเราเอง อีกทั้งการทำความดีด้วยใจบริสุทธิ์ยังสามารถช่วยให้ห่างไกลจากโลภะ โทสะ และโมหะได้ด้วย ใครที่มัวแต่ลุ่มหลงอยู่กับอำนาจ เกียรติยศ ชื่อเสียง เงินทอง คงไม่มีทางที่จะหนีจากโลภะ โทสะ และโมหะได้พ้น เจ้ามารน้อยๆ 3 ตัวนี้ถ้าเราไปยุ่งเกี่ยวกับมันเมื่อไหร่ ชีวิตคงหาความสุขสงบได้ยากยิ่งนัก ถ้าเราไม่รู้จะเริ่มศึกษาธรรมจากตรงไหน ก็อาจใช้วิธีที่ผมเขียนในนี้ก็ได้ ยามใดที่เราเจ็บป่วยเราสามารถเริ่มจากจุดนั้นได้ทันที บางครั้งการที่เราได้เข้าใจหลักธรรมในชั่วขณะนั้น มันอาจทำให้เรารู้จักตัวตนของเรามากขึ้นก็เป็นได้
จริงๆแล้วเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร... เราต้องการแสวงหาอะไรกันแน่... สิ่งเหล่านั้นทำให้เราได้พบกับความสงบสุขที่แท้จริงหรือไม่...
ถ้าเรามีสติ แม้ยามเจ็บป่วยก็เข้าใจหลักธรรมได้ ถ้าเราเข้าใจหลักธรรม ความเจ็บป่วยก็ไม่สามารถทำอะไรเราได้ เช่นเดียวกับคำกล่าวที่ว่า ใจเป็นนายกายเป็นบ่าว เมื่อมีจิตใจที่แข็งแกร่งซึ่งผ่านการหล่อหลอมด้วยหลักธรรมแล้ว แม้จะเป็นความตายก็ไม่มีอะไรน่ากลัว
สุดท้ายนี้ ผมขออัญเชิญคุณพระศรีรัตนตรัยจงช่วยปกปักคุ้มครองผู้ที่เกี่ยวข้องกับผมในวันนี้ ให้ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ห่างไกลจากความทุกข์ยากลำบาก รอดพ้นจากภยันตรายทั้งปวง ทำสิ่งใดก็สมปรารถนา และมีความสุขสงบร่มเย็นในชีวิต
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น