กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีผู้ชายและผู้หญิงที่รู้สึกดีแก่กัน แต่ทั้งคู่ไม่เคยบอกความรู้สึกของตัวเองให้กันเลย ความสัมพันธ์เป็นแบบนี้ตลอด จนกระทั่งวันหนึ่ง ผู้หญิงรู้ว่าตัวเองจะต้องตาย ผู้หญิงคิดว่าถ้าบอกผู้ชาย ผู้ชายจะต้องเสียใจอย่างมาก สุดท้ายเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชาย ผู้หญิงก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อยากให้มีความทรงจำที่ดี ผู้หญิงคิดว่าเมื่อถึงเวลาจำเป็น คงทำตัวหายไปเลย แต่ผู้ชายสังเกตถึงความผิดปกติได้ ผู้ชายก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะเข้าใจผู้หญิงว่าทำไมถึงทำแบบนั้น ในตอนนั้น ทั้งคู่ลึก ๆ เป็นทุกข์แม้ว่าจะต้องแสร้งทำตัวมีความสุขก็ตาม เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องเสียใจ
เวลาผ่านไป แต่สุดท้ายผู้ชายทนไม่ไหวที่รู้ว่าลึก ๆ ผู้หญิงทรมานและเศร้าใจ ผู้ชายจึงบอกกับผู้หญิงว่า
"เธอไม่ต้องกลัวเราเสียใจหรอก"
"ไม่ว่าเธอจะอยู่หรือจากไป เรารู้ว่าเธออยากให้เรามีความสุข เราก็จะมีความสุข ตราบเท่าที่เธอมีความสุข"
"เราจะไม่เสียใจกับการจากไปของเธอ เพราะแค่ได้พบเจอกัน เราว่าเราโชคดีแล้วหล่ะ"
"ขอบคุณน่ะที่ทำเพื่อเรามาโดยตลอด แม้จะต้องเศร้าใจแสร้งทำตัวมีความสุขก็เถอะ"
"พอแล้ว พอได้แล้ว พวกเราเลิกเล่นละครกันเถอะ เรามาใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุดกันเถอะน่ะ"
พอพูดจบผู้ชายก็ลูบหัวผู้หญิงทีนึง นั่นเป็นครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้าย ที่ผู้ชายทำอะไรเกินเพื่อนกับผู้หญิงคนนั้น สุดท้ายผู้หญิงก็จากไปอย่างสงบ...
ถ้าผู้ชายเป็นคนปกติ คงเสียใจอย่างมากที่ผู้หญิงต้องจากไป แต่ผู้ชายคนนั้นเค้าไม่ค่อยปกติ เค้าคงไม่เต็มหรือไม่ก็เกินไปเยอะ เค้าคิดไม่ค่อยเหมือนคนอื่น เค้ากลับไม่เสียใจ และเค้ามีความสุข ที่เค้ามีความสุขเพราะเค้าคิดได้ว่า อย่างน้อยครั้งหนึ่ง เราก็ได้มีเวลาดี ๆ ร่วมกัน
ครั้งหนึ่งเรามีความทรงจำที่ดีต่อกัน...
ครั้งหนึ่งเราเคยรู้สึกดีต่อกัน...
ครั้งหนึ่งเราได้พบกัน...
แม้ว่าหลังจากนี้อาจจะไม่ได้เจอหน้ากันอีกแล้ว แต่เพียงแค่หลับตา ผู้ชายคนนั้นก็สามารถเห็นผู้หญิงได้ตลอดเวลา ตราบเท่าที่ผู้ชายยังไม่ลืมความทรงจำนั้น ยามที่ผู้ชายคิดถึงผู้หญิง เค้าแค่หลับตา...
มันก็ไม่มีอะไรที่สามารถขวางกั้นผู้ชายที่อยากพบผู้หญิงได้เลย...
จบ
เพลง end title ก็ดังขึ้น...
เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า
เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอ คนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันมั้ย
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ...
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แค่เปลี่ยนมุมมอง เราก็มีความสุขกับเรื่องบางเรื่องได้ แม้จะเป็นเรื่องที่น่าเศร้าขนาดไหนก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น