บอกไว้ก่อนว่าเราเป็นนักวิทยาศาสตร์เต็มตัวน่ะ ไม่ค่อยเชื่อเรื่องดวงหรือเรื่องอภินิหารเท่าไหร่ ฮา ๆ
วันที่ 9 สค 2561 วันที่เราไปคณะแพทย์ จุฬาฯ ไปหาอาจารย์เรา เราได้ช่วยผู้สูงอายุคนหนึ่งที่ลื่นหกล้มบนสะพานลอย
พอวันรุ่งขึ้น 10 สค 2561 มีจดหมายจากวารสารที่เราส่งงานวิจัยไปตีพิมพ์ส่งมาที่บ้านว่าให้แก้ไขบทความวิจัย ซึ่งก่อนหน้านี้ถอดใจแล้วว่าจะไปขอถอนบทความเพื่อไปส่งที่วารสารอื่น เพราะว่ารอนานแล้ว ส่งไปตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2561 แถมไม่รู้ว่าจะโดน reject ไหม มันปิดทุนไม่ได้ กลัวจะโดนทุน blacklist ขั้นเด็ดขาด แต่เรางานเยอะเลยไม่มีเวลาไปถอนบทความซ่ะที เราก็แก้ตามที่ผู้ทรงคุณวุฒิบอกให้แก้ แก้เยอะเหมือนกัน มีบางข้อไม่ได้แก้ตามที่ผู้ทรงฯบอกก็ชี้แจงเหตุผลไป กลัวจะโดน reject ก็ตรงนี้แหล่ะ
มาวันนี้ 25 สค 2561 มีจดหมายจากวารสารส่งมาที่บ้านว่าตอบรับการตีพิมพ์แล้ว เย้! เห็นจดหมายตั้งแต่บ่ายแล้ว แต่ไม่กล้าเปิดอ่าน ทำใจอยู่กลัวโดน reject เลยไปซื้อ Flash drive ตัวที่เขียนรีวิวใน post ก่อนหน้านี้แหล่ะ หาของกิน เล่นเน็ต จนทำใจได้ปะกี้ 555
ทำให้นึกถึงตอนเรียนปริญญาเอกที่คณะแพทย์ ตอนนั้นทำแลป ๆ นึง ยังไงก็ไม่ออก ผล failed เป็นปี ๆ ปรึกษาอาจารย์ ปรึกษารุ่นพี่ หมดเงินวิจัยไปหลายแสน ถอดใจจนมีความคิดเรื่องลาออกอยู่ในหัว ตอนนั้นเรียนปี 4 ทุนคปก.ให้ 5 ปี หลังจากนั้นเราไม่มีตังค์เรียนแล้ว เราเจอใครที่เราเคารพเราปรึกษาหมด ฮา ๆ จนสุดท้ายได้ไปปรึกษาพี่คนนึง พี่เค้าแนะนำว่าให้ลองไปทำบุญดู ตอนนั้นก็ลองทำตามน่ะ เพราะไม่รู้จะทำอะไร ทำบุญแบบไม่คิดอะไร เพราะในหัวมันไม่มีอะไรให้คิดแล้ว ไม่นานแลปก็ออก งานวิจัยเดินต่อได้ ตอนนั้นมั่นใจว่าทำทุกอย่างเหมือนเดิม protocol ก็อันเดิม สารก็สารเดิม คือ ทุกอย่างทำเหมือนเดิมมาก ทำซ้ำมาหลายปีแล้ว จนจำขั้นตอนในหัวได้ หลังจากนั้นทำวิจัยแลปไหนก็ไม่มีสะดุด งาน flow มากจนน่าตกใจ ไม่นานก็ได้ไปทำวิจัยที่อเมริกา สุดท้ายก็เรียนจบมาได้
ที่เล่ามานี่อาจจะเรื่องบังเอิญหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฮา ๆ
